Acı Mavi

sen, kanımın geçtiği yer
bul en çıplağını sözlerimin
düş kurmaya gitmiş çocuklar salıncak ülkesine
yerini kimseye deme
sakın kardeşliğini gece ile sessizliğin
kanlı kaktüs uçuşmuş pencerenize uyurken en fenasını dünya denkleminin
ipek rüzgar sürülmüş alnına
sarın kuytusuna kalbimin, üşümeyelim


kaldırım kuşları uyku topluyor cadde boyu
yaslandıkça, yorgunluğu düşüyor ömrümün omuzlarına
uçurum açmışlar koynuna ölümün, düşmeyelim
bu yazgı, bu ağıt, bu dağların ateşli haykırışı
başımıza yaslanan bu ağrılı bekleyiş
gökte yer açmak için çocuk gülüşüne
iniyor türküler içinde acı mavi
avluda çıplak ayak sesi
gitmiyor ne yaptılarsa karanlık gelip örtene dek üstlerini