Işık

bu ışığın bitmeyen körlüğü
al sür gözlerine
bütün diz çökmeler önce kendine
sana saksı aldım, çiçeğin ellerindi
uzadık, kısaldık, eskidik çok
hayat; üstünde dövündüğüm o büyük kavga
ellerimi ovduğum billur su
annem; iç geçirmelerim
bir yere gittim ben
bin yerden döndüm
hatırladım sandım
bildim unuttum
gömdüğüm gördüğümden cok
sesim diken tarlası bazen
yırtılsa da boğazım, sustum

Çiğdem Güner